Ör eða skemmdir ?

Ég geri mér ekki alltaf grein fyrir því hversu nálæg Veikgló raunverulega er. Sjúkdómurinn felst að miklu leyti í samanburðinum - að sjá bara þá sem eru "fullkomnir" í kringum mig, að líða illa í stórum hóp þar sem allir eru betri en ég. Sjúkdómurinn felst einnig í því að setja sér lífsreglur sem erfitt eða ómögulegt er að framfylgja, að vera sífellt að reyna að vera 100% í öllu.

Þrátt fyrir að batinn hafi bankað uppá finn ég að þetta er vinna sem ég þarf að sinna áfram, ég má ekki sofna á verðinum því þá er voðinn vís. Ég veit að það eru hlutir sem ég þarf að forðast, til dæmis megrunarumræður og tískublöð og ítarlegar innihaldslýsingar.

Stundum fer þetta ferlega í taugarnar á mér. Mér finnst ég vera á einhvern hátt gölluð eða "örótt" og skemmd eftir veikindin. Ég veit samt að ég má vera þakklát fyrir að vera þar sem ég er í dag, ég má þakka fyrir að hafa komist þennan veg. Einhverra hluta vegna er bara svo oft auðveldara að ergja sig á því sem er ekki nákvæmlega eftir eigin höfði heldur en þakka fyrir það sem vel er gert.

Ég þarf ennþá að stoppa mig af og reyna að beina huganum aftur á beinu brautina, stundum oft á dag. Og stundum tek ég ekki eftir því að ég er að fara út af sporinu.

Þetta blogg er frekar innihaldslaust og sundurslitið að þessu sinni. Ég held ég hafi bara þurft að koma því til skila - bæði til mín og til þeirra sem kannski lesa þetta blogg, að þetta er bölvuð vinna en hún er þess virði því það er svo mikið í húfi. Ég get alveg verið dugleg í einhverju öðru en að brjóta mig niður. Í raun er fáránlegt til þess að hugsa að það hafi verið að eina sem ég taldi mig færa í.

Svo kannski, og líklega, er ég örótt en skemmd er ég ekki. Ég er reynslunni ríkari og ég öðlast meiri reynslu með hverjum deginum sem líður.