Bloggað til bata

Í mörg ár hef ég pirrast yfir því að vera flókatrippi með skakkar tennur. Ég hef pirrast út í krullur og freknur, hvíta, viðkvæma húð og þar fram eftir götunum. Og hvað hef ég grætt á þessum pælingum í gegnum árin ? Ég hef augljóslega sóað heilmiklum tíma til einskis og farið illa með sjálfstraustið mitt.

Núna er ég að einbeita mér að því að hugsa vel til sjálfrar mín- líkt og ég geri fyrir aðra. Ég er að læra að einbeita mér að því að þykja vænt um sjálfa mig því ég veit ég á það fyllilega skilið.

Ég er þakklát fyrir rauða hárið mitt og freknurnar sem ég fæ þegar sólin hefur skinið í andlitið. Ég ætla að sætta mig við það sem mér var gefið og hætta að reyna að troða mér í einhver form sem ég passa ekki í. Þetta á að sjálfsögðu einnig við um þyngd og fatastærðir. Ég ætla ekki að gera líkamanum mínum það að vera í einhverri þyngd sem er honum ekki heilbrigð og ég ætla ekki að ganga í óþægilegum fötum bara vegna þess að þau líta vel út. Ég vil hugsa vel um mig. Ég er búin að prófa hina leiðina og nú er kominn tími til að skipta um gír.

Nú veit ég að þetta kann að hljóma kjánalega því það er oft hægara sagt en gert að skipta svona um gír þegar ákveðnar hugsanir eru jafnvel orðnar svo rótgrónar að þær gerast bara sjálfkrafa. Það sem hefur hjálpað mér í þessum pælingum er að hugsa um allt sem skiptir mig máli í lífinu og forgangsraða. Ég á tvö yndisleg börn og frábæran mann og ættingja sem mér þykir undurvænt um. Ég vil vera góð fyrirmynd og ég vil koma auga á og rækta hæfileika mína. Þetta eru allt þættir sem eru miklu ofar á listanum og langt fyrir neðan allt þetta húkir átröskunin sem ég vinn hörðum höndum að við að henda langt, langt út í buskann.

Ég mæli eindregið með þessu. Þetta gildir einnig um matartíma. Það virkar oft vel fyrir mig að hugsa fallega til mín og leiða hugann að fólkinu mínu og fjarlægum draumum sem ég ætla mér að nálgast með batanum.

Hugsið fallega til ykkar, ég held ég geti lofað því að það skaðar ykkur ekki :)