Að staldra við og njóta

Því laust niður í huga minn á dögunum að ég hafi ef til vill ekki verið að njóta lífsins til hins ítrasta. Þegar þessi hugljómun mín átti sér stað upplifði ég svo fallegt og fullkomið andartak og eftir það hef ég lagt mig fram við það að staldra örlítið við til þess að njóta - æða ekki áfram án þess að líta að minnsta kosti örlítið til hægri eða vinstri.

Ég skal reyna að útskýra þessa upplifun nánar og taka áhættuna á því að þið stimplið mig sem væminn og uppskrúfaðan bullara ;)

Þennan morgun hafði ég mælt mér mót við Tinnsluna mína á yndislegasta kaffihúsi bæjarins þar sem tíminn stendur í stað og kaffið bragðast betur en alls staðar annars staðar í Reykjavík. Það var hrollkalt en blankalogn og í skímunni frá ljósastaurunum glansaði á blautt malbikið eftir áfall næturinnar. Eins og miðbænum sæmir, hímdu letilegir og vel nærðir kettir í flestum skúmaskotum og ein og ein manneskja sást á gangi, ýmist með blaðskellandi leikskólabarn í eftirdragi eða ein síns liðs.

Lyktin af ristuðu brauði og nýlöguðu kaffi fór stigvaxandi eftir því sem ég nálgaðist kaffihúsið rólegum skrefum og í því er ég sest á ískaldan bekk sem staðsettur er þar rétt fyrir utan keyrir bíll fram hjá. Það er svosem ekki ýkja merkilegt þar sem bílaumferðin var líklega í hámarki, nema fyrir þær sakir að útvarpið var ansi hátt stillt svo ég heyrði vel hvað viðkomandi var að hlusta á. Í eyrum mínum hljómaði skyndilega "what a wonderful world" og þá ákvað ég að þetta hlyti að vera hið fullkomna andartak.

Rétt skömmu seinna birtist vinkona mín með fallega brosið sitt og gefur mér morgunknús og býr sig undir kaffidrykkju og spjall um allt og ekkert. Fullkomin leið til að hefja daginn, mæli með þessu :)

Ég held það sé okkur öllum hollt að æfa okkur í því að staldra við. Njóta fegurðarinnar í hversdagnum, lykta af blómunum við gangstíginn af og til :-). Ég hef alveg gleymt því í öllum mínum reglum en nú skal verða breyting þar á.

Stöldrum við og njótum ! Það er svo sannarlega þess virði ! :)

Knúsur

Eygló