Áfram bati og nýjar fréttir !

Það var nú ekki ætlunin að yfirgefa bloggheima alfarið þó batinn hefði loks bankað uppá. Ég hef bara einhvern veginn ekki haft mig í það að blogga og mér hefur ekki fundist ég hafa neitt gáfulegt að segja undanfarið.

Ég útskrifaðist úr meðferðinni um miðjan maí og dagarnir eftir útskrift hafa gengið furðuvel. Fyrsta vikan fór aðallega í skipulagsleysi og ég finn það alveg að ég þarf svolítið að passa upp á reglur og rútínur til að gleyma mér ekki og detta inn í spíral sem erfitt er að brjótast út úr aftur. Ég hef þó náð mér aftur á gott strik eftir þessa kæruleysislegu viku og hef verið ótrúlega dugleg að borða.

Það kemur samt auðvitað svolítið tómarúm þegar svona mikilli meðferð lýkur. Ég hélt ég myndi upplifa einhvers konar frelsi en í stað þess upplifði ég svolítið öryggisleysi og varð pínulítið smeyk við að þurfa að bera ábyrgð á mér sjálf aftur. Sem kann að hljóma undarlega hjá næstum þrítugri konu en svona er þetta bara ;)

Ég er enn í fullum bata og stefni á að vera það áfram. Auðvitað banka ýmsir púkar uppá af og til og minna á sig, biðja mig að koma að leika og stundum staldra ég við og finnst ég þurfa að hugsa mig um en ég hef ekki valið að fara aftur í svaðið og er svo sannarlega ekki á þeim buxunum að velja þá leið aftur. Það er helst þyngdaraukningin sem angrar mig stundum og stundum þarf ég að minna mig á að það sem áður var "bannað" er barasta ekkert bannað lengur !

Lífið mitt hefur í raun tekið óvænta stefnu miðað við framtíðarsýn mína fyrir ca. ári eða svo. Ég nýt þess að vera með börnunum mínum og manni og þessa dagana blómstra ég fram á við þar sem von er á nýjum einstaklingi í fjölskylduna í nóvember. Þetta verður vissulega álgastími fyrir sjúkdóminn sem áður blómstaði eftir meðgöngur en í þetta sinn fer ég betur undirbúin i þetta alltsaman og ætla mér ekki að falla í sömu gryfjuna. Nú hef ég öll tæki sem ég þarf á að halda - ég þekki einkennin og kann að tækla þau, auk þess sem ég hef fagfólk til að leita til ef allt um þrýtur.

Ef allt gengur upp með pappíramál byrja ég líka að vinna bráðlega fram að fæðingu og aftur eftir fæðingu og er mikið sátt við það. Mér finnst ég vera búin að rétta úr kútnum og eins og allt sé á uppleið aftur. Það er yndisleg tilfinning !

Hafið það gott í sumarsólinni :*