Árs-uppgjörið

Það er ótrúlegt hvað maður tengir ýmsar tilfinningar við tónlist. Ég til dæmis get ekki hlustað á yfir helming laganna í ipodinum mínum því þau minna mig á spítalann. Ég finn lykt, heyri hljóð og upplifi neikvæðar tilfinningar þegar ég hlusta á þessi lög. Sem er frekar fúlt þar sem bróðurparturinn er Snow Patrol og ég elskaði þessa hljómsveit.

Um þessar mundir á ég árs afmæli svo þessi árstími og þessi lög bara eiga hreinlega ekki saman. Ég man að ég sofnaði með ipodin í eyrunum á hverju kvöldi og vaknaði í sömu stellingu daginn eftir. Svo var það ósjaldan að ég hækkaði ipodinn í botn þegar það var hasar á spítalanum til að heyra ekki gólin - sem þó komu í gegn.

En þessir tveir mánuðir eru búnir og koma aldrei aftur. Sem betur fer.

Núna er ég á allt öðrum stað. Ég á von á prinsessu með mínum elskulega Antoni og ég er að klára háskólanám. Hefði aldrei giskað á þetta fyrir ári. I´ve come a long way, baby. Nú þarf bara að massa þessa lokaritgerð og rúlla svo upp eins og einu þróunarverkefni og svo get ég haldið út í vorið, reynslunni ríkari.

Já ég er alltaf svona hugsi þegar ég á að vera að læra, þá er svo auðvelt að láta hugann reika eitthvað út í buskann! Alveg merkilegt.