Sumarið

Ég byrjaði daginn á því að skutla feðgunum á sína staði og hitti svo Tinnu mína og hana Fífu mína á kaffihúsi. Voða sniðugt að hittast svona snemma morguns og fá sér morgunmat saman, vildi bara að við hefðum fattað þetta fyrr. Nú er nefnilega sumarið bara búið, trúi því ekki hvað þetta leið hratt.

Við vorum einmitt að ræða um sumarið og væntingar til þess. Af hverju bindur maður alltaf svona miklar vonir við sumarið ? Við komumst eiginlega að þeirri niðurstöðu að sumarið væri ekkert endilega tíminn frekar en einhver önnur árstíð eða tímapunktur um ævina. Við erum bara búin að blása sumarið svo mikið upp, þessar fáu vikur sem allt á að gerast. Það á að lifa lífinu þessar fáu vikur á ári, gera allt sem hefur verið látið bíða betri tíma. Merkilegt. Svo enda flestir bara frekar súrir þegar sumri fer að halla.

Ég er samt bara sátt við þetta sumar. Ég hef þroskast gífurlega mikið, hvort sem þið viljið trúa því eður ei;)

Ég er búin að fara til Svíþjóðar og hitta skemmtilegt fólk, knúsa fjölskylduna og fá knús frá þeim, læra, kíkja í búðir, borða fullt af ís og nammi með Maríu, mála eldhúsið og skrifa fullt af væmnum bloggum líka ;) Heimsóknarfjöldinn hér á síðunni hefur alveg margfaldast svo ykkur getur ekki þótt mjög leiðinlegt að lesa vælið og tuðið í mér;) hehehehe

Nú ætla ég að fara að skrúfa niður í vælinu, þetta er orðið alveg gott í bili!

Hafið það gott, mýsnar mínar