Að hafa trú á sjálfum sér..

Það er álit mitt á mér sem skemmir fyrir mér. Ekki álit annarra á mér. Það mega allir gera mistök nema ég sjálf. Ef ég geri mistök, mun "enginn" þola mig og þá fer vítahringurinn af stað - ég tel mig hafa sannað það fyrir sjálfri mér að það þýði ekki að reyna því ég klúðri bara hlutunum og hætti smám saman að reyna. Ákveð jafnvel að láta frekar fara lítið fyrir mér og læðast með veggjum.

Það er ekki vegna þess að "enginn" þoli mig sem ekkert virðist ætla að ganga upp. Það er vegna þess að stundum þoli ég mig ekki sjálf og ætla öllum öðrum einhverjar vafasamar kenndir sem þeir hljóti að hafa í minn garð.

Ruglað, ég veit. En svona virkar þetta hjá mér og ég er alveg sannfærð um að ég er ekki ein um þetta.

Þegar minnimáttarkenndin lætur á sér kræla, virðist allt einhvern veginn fara í vaskinn. Ég gref undan öllu sem ég er og stend fyrir og finnst ég allt í einu bara vera eitt stórt "ekkert". Að ekkert sérstakt einkenni mig, að ekkert sem ég geri sé nógu gott, að ég geti aldrei verið framúrskarandi á neinn hátt. Ég verð bara auð og tóm og vesældarleg.

Mér finnst sorglegt að sjá þetta hjá öðru fólki. Það er hins vegar stutt síðan ég fór að sjá þetta hjá mér líka. Ég er tilbúin til að hugsa núna að það sé kannski- ef til vill- mögulega einhver smuga á því að ég ætti að gefa mér meiri séns. Gera það sem mig langar og hafa trú á því að ég geti það.

Það er ýmislegt sem mig langar en hef ekki þorað að gera. Ég hef ekki þorað að stíga útfyrir kassann minn og bregða út af vananum af ótta við að styggja einhvern - og enn og aftur, leyfa öllum að sjá hvað ég er ófullkomin.

Lágt sjálfsmat er eitur sem kemur í veg fyrir að við lifum til fulls. Lágt sjálfsmat hefur ekki gert neitt til að hjálpa mér. Ekki neitt ! Það er því klárlega á verkefnalistanum mínum núna að fara smám saman að gera hluti sem ég hef ekki þorað að gera en hefur þó langað. Bæði langtíma- og skammtímamarkmið.

Ég hef trú á því að aðrir geti þetta - þá verð ég líka að hafa trú á því að ég geti sjálf stigið út fyrir kassann minn og gert það sem mig langar, óttalaus og stolt.

Þetta er ekkert auðvelt og stundum vildi ég að gott sjálfsmat kæmi í pilluformi !