Tifandi tímasprengja

Mér líður eins og tifandi tímasprengju hérna.
Ég er komin í farbann, má ekki fara út fyrir bæjarmörkin og helst ekki vera ein á ferli. Ef vatnið fer eins og staðan er í dag þarf ég nefnilega að leggjast niður og hringja á sjúkrabíl, mjög spennandi eða þannig. Lillan er nefnilega sauðþrá eins og foreldrar sínir og neitar að skorða sig.

Við ætluðum einmitt að vera á ættarmóti þessa helgina en urðum að slaufa því vegna farbannsins. Ísak fór hins vegar kátur og reifur og skemmtir sér konunglega á ættarmótinu, er úti allan daginn og bankar bara á tjöld, tjaldvagna og húsbíla og fær að koma í heimsókn. Hann kann þetta, drengurinn. Svo eru líka nokkur börn til að leika við svo þetta er paradís fyrir unga drengi.

Við skelltum okkur aðeins út áðan, hjónin og versluðum heimferðarföt á litlu og nokkrar snyrtivörur í töskuna sem fer með upp á fæðingardeild. Nú styttist óðum í fæðingu og við vitum náttúrulega ekkert hversu stuttan tíma við erum að tala um svo það er betra að vera tilbúinn!

Í kvöld er planið að grilla og horfa svo á video og borða heitan brauðrétt. Nammi namm

Annars hef ég ekkert spennó að segja núna en vildi bara svona aðeins láta vita af okkur.

Kveðja frá tímasprengjunni!