..og enn banka raddirnar uppá..

Ég hef ekki skrifað blogg allt of lengi. Ég veit upp á mig skömmina - hef opnað bloggið nokkrum sinnum og leyft fingrunum að reika klaufalega um lyklaborðið án árangurs. Ég er búin að vera svo dugleg í sjálfsgagnrýninni undanfarið að mér finnst allt sem mér dettur í hug að skrifa um svo kjánalegt og ekki nógu hitt eða þetta.

Þessar gagnrýnisraddir dúkka ennþá upp með reglulegu millibili þó ég kunni núorðið betur að snúa þær niður í götuna jafn óðum og þær birtast. En suma daga gengur það ekki vel og í þeim fasa hef ég verið undanfarið.

Með því að leyfa þessum röddum að "grassera" óáreittum í höfðinu í þennan tíma hefur allur þrótturinn horfið úr mér. Ég hætti að nenna, hætti að gera, hætti jafnvel næstum því að langa nokkurn skapaðan hlut. Ég fell í einhvern sjálfvorkunnarpytt og finnst ég einskis megnug - finnst ég ekkert geta gert til að breyta hlutunum og finnst bara allt einhvern veginn dáið innan í mér. Þess vegna hætti ég að blogga - mér finnst ég ekki geta komið staf á skjáinn án þess að hann verði kjánalegur og innantómur.

Stundum finnst mér þetta vera eilífðarverkefni - bara það að læra að meta sjálfa mig að verðleikum og rífa mig ekki niður fyrir alla skapaða hluti hvert einasta augnablik hvers einasta dags. Þetta kann að hljóma fáránlega fyrir einhverjum ykkar, ég geri mér grein fyrir því. Ég veit samt að sama skapi að ég er ekki ein um þetta niðurrif og þessa líðan. Þess vegna þori ég að skrifa þetta blogg - og öll hin bloggin ef því er að skipta. Vegna þess að ég veit að ég er ekki ein og vegna þess að ég þekki það af eigin raun að það er gott að vita að einhverjum öðrum líður eins og þér sjálfum - jafnvel þó ég óski engum að eiga í vandræðum með sjálfstraustið.

Nú er kominn tími til (eina ferðina enn) að ég kippi upp um mig brókunum, spenni axlaböndin, sjúgi upp í nefið, hætti þessu volæði og haldi áfram veginn. Það er allt í lagi að hrasa eða detta, svo lengi sem þú getur staðið upp aftur og haldið áfram. Það gerir nefnilega bara engum gagn að liggja í eymd og volæði í drullupolli og svamla þar til eilífðarnóns.