Tímamót

Tíminn er svo afstæður. Sumt sem gerðist í síðustu viku finnst mér órafjarri. Það sem gerðist fyrir 6 árum er hins vegar margt svo ljóslifandi í minningunni þrátt fyrir að mikið vatn hafi runnið til sjávar síðan þá.

Ísak Aron, frumburðurinn minn og litli sonur minn byrjaði í skóla í dag. Mér finnst það alveg ótrúlegt. Mér finnst svo stutt síðan hann var varnarlaus hvítvoðungur, algjörlega háður okkur og grandalaus um umhverfið. Mér finnst svo stutt síðan Anton fékk son sinn í fangið í allra fyrsta sinn, blautan og vafinn inn í handklæði. Ég man ennþá hvað hann var stoltur þegar hann virti fyrir sér þennan agnarsmáa en fullkomna einstakling og sagði með blíðri röddu: "hæ Ísak". Hann var algjör Ísak frá fyrsta andartaki, þessi elska :)

Við fylgdum honum í skólann í morgun og horfðum á hann ganga í allra fyrsta sinn inn í skólastofuna með skólatöskuna (sem mér fannst svo lítil þegar ég keypti hana) sem þakti nær allan bakhluta litla töffarans. Þetta eru svo mikil tímamót í lífi manns- ég man ennþá eftir eftirvæntingunni hjá mér sjálfri, kvíðanum og spennunni. Mest var Ísak þó spenntur fyrir því að fá, í allra fyrsta sinn, að taka með sér nesti. Krúttlingur með banana, gulrætur og rúsínur í nestisboxi.

Ef tíminn heldur áfram að líða svona hratt, líður ekki á löngu þar til ég verð farin að kvarta undan unglingsárunum og fylgjast með drengnum tækla þau, vonandi á góðan hátt.

Núna á ég barn í grunnskóla.. er ég þá formlega orðin gömul ?

P.s set vonandi inn mynd sem fyrst