Skítakuldi er þetta! Ég fæ samt alltaf svo góða nostalgíu þegar ég labba út úr skólanum á daginn með höfuðið þungt af inniveru og torskildum textum. Ég hugsa alltaf til þess þegar ég var lítil að labba heim úr skólanum og stundum mætti bökunarlyktin mér þegar ég kom inn. Í minningunni finnst mér eins og mamma hafi alltaf verið að baka því það er eitthvað sem ég man svo eftir.

Í gærkvöldi var ég nánast komin að því að hætta í skólanum, gefa skít í heila klabbið og flytja til fjarlægs lands, slíta öllu sambandi við umheiminn og búa í strákofa. Ég sofnaði útfrá einni skruddinni, bölvandi sjálfri mér í sand og ösku og málaði alla veggi svarta í huganum.

Í morgun vaknaði ég og var bara talsvert brattari. Um hádegi hafði mér vaxið ásmegin þrátt fyrir afar letjandi fyrirlestra. Í lok dags var ég farin að gefa skít í að gefa skít í þetta...

Einhverjir myndu kalla mig geðklofa... ;) Svona er maður stundum skrítinn..

Og núna er ég aftur föst í góðu nostalgíunni minni með bláa skólatösku í bleikri úlpu....